Sześć barw grozy - Jerzy Siewierski
Sześć barw grozy to zbiór opowiadań Jerzego Siewierskiego osadzonych w różnych epokach. Każda historia korzysta z innej tradycji opowieści niesamowitej.
Zaufajcie Drakuli - Jerzy Siewierski
- Słuchaj koleś. Zapamiętaj sobie jedną rzecz. My tu bardzo lubimy turystów.Dla turystów wszystko u nas stoi otworem. Turysta może chodzić na plażę, kąpać się w morzu i oglądać krokodyle na farmach. Ale my nie lubimy takich, którzy wtykają nosy w nie swoje sprawy. Z takimi jesteśmy na noże.
Pięć razy morderstwo - Jerzy Siewierski
Zbiór opowiadań: 1. Kabała Panny Barlove czyli morderstwo po angielsku 2. Barliet i nieżywa służąca czyli morderstwo po francusku 3. Sprowadź mi męża, Barlow! czyli morderstwo po amerykańsku 4. Zbrodnia w "Słonecznym Klubie" czyli morderstwo po szwedzku 5. Umarli nie składają zeznań
Jestem niewinny - Jerzy Siewierski
Teraz, panie kapitanie, to już wiedziałam, że nie zalewa, że naprawdę kogoś załatwił... Tak sobie pomyślałam właśnie, choć na początku to jeszcze nie mogłam w to uwierzyć... Nigdy nie wierzyłam, żeby on był zdatny do mokrej roboty... Ale zaraz sobie przypomniałam, jaką straszną miał twarz, kiedy
Panią naszą upiory udusiły - Jerzy Siewierski
Opublikowany w tej książce rękopis odnaleziony został w dniu 15 września 1982 roku przez dziesięcioletniego synka moich przyjaciół w ruinach wyburzonej właśnie rudery w śródmieściu Płocka. Niestety, chłopiec zużył bezpowrotnie część kart manuskryptu na produkcję papierowych strzał i gołębi. W
Przeraźliwy chłód - Jerzy Siewierski
Akcja powieści niesamowitej "Przeraźliwy chłód" toczy się w Warszawie na kilka lat przed wybuchem I wojny światowej; jej bohater kupuje talię kart do taroka, której właścicielką była madame Lhullier, najsłynniejsza kabalarka Warszawy końca XVIII wieku i metresa króla Stasia. W ten sposób
Nie zabija się świętego Mikołaja - Jerzy Siewierski
Książka składa się z trzech opowiadań kryminalnych, powiązanych osobą głównego bohatera i miejscem akcji: - Nie zabija sie świetego Mikołaja, - Kwiat paproci, - Tam, gdzie przychodzą umarli. Bez słowa wskazał mi skraj przyprószonego sosnowego zagajnika. Wytężyłem wzrok i zacząłem biec. Walendziak
